| ||
|
Patrzysz na posty wyszukane dla zapytania: kodeks postepowania karnego opracowanie zbiorowe
|
| Szukaj:Słowo(a): kodeks postepowania karnego opracowanie zbiorowe |
Po pierwsze ustalenia nauk pedagogicznych są jednym ze żródeł prawa oświatowego, po drugie kryterium celowości pedagogicznej jest oprócz brzmienia poszczególnych przepisów równorzędnym kryterium oceny pracy nauczyciela i innych osób za dziecko odpowiedzialnych. Wykładnia prawa oświatowego i rozumienie pojęcia "dobro dziecka" nie mogą być sprzeczne z pedagogiką. Po trzecie pod względem prawnym już dawno Ci odpowiedziałem. Pisałem o teorii przeciętnej przyczynowości, którą zastosowałby sędzia, z którym rozmawiałem, aby orzec o niewinności nauczyciela w takiej sytuacji.
Samo pojęcie 'opieki' zdajesz się rozumieć zbyt wąsko; to nie jest ciągłe trzymanie dziecka lub nastolatka na oku, tym bardziej za rękę. Sprawowanie opieki może polegać na ustaleniu zasad zachowania się w pewnych sytuacjach, na wydaniu odpowiednich poleceń i na egzekwowaniu tych zasad i poleceń. Inaczej rozumując musiałabyś wchodzić z dzieckiem do ubikacji (a nuż dostanie ataku padaczki i zabije się, uderzając głową o sedes), a także pod prysznic na szkolnej wyciecze (a nuż poślizgnie się na mydle i uderzy głową o umywalkę).
Z punktu widzenia dydaktyki na ogół tak. Są jednak wyjątki.
To już nie wynika z przepisów. Nauczyciel ma tylko uczyć, wychowywać i sprawować opiekę. Dobór metod i dostosowywanie ich do sytuacji należy już do niego.
Na zasadach określonych w przepisach, w tym w statucie szkoły, respektując także reguły ustalone przez nauczyciela wydawane na podstawie delegacji ustawowych.
Chyba że proces dydaktyczno-wychowawczy lub dobro dziecka i cele szkoły wobec ucznia nakazują zaopiekować się nim nie podczas lekcji.
Na zasadach określonych w art. 354 k.c.
Powtórzę ostatni raz: w aspekcie prawnym nauczyciel zostanie uniewinniony. "Prawo karne" Andrzeja Marka (Warszawa 2003): "(...)Nie można pociągać kogoś do odpowiedzialności za skutek, który nie Już z podanego przykładu widać, że teoria ekwiwalencyjna zbyt szeroko Próbę rozwiązania tego typu wątpliwości daje (...)teoria przeciętnej (...)Jak widać, w prawie karnym chodzi o specjalny związek przyczynowy jako
Odpowiadałem Ci już, że uczeń musi się zastosować, a co do prawa do nauki odpowiadałem na to w poście z 12-02-2004, 10:31:26.
Dziecko powyżej 7. roku życia może już samo chodzić do szkoły, Kodeks wykroczeń (kierując się pewnie ustaleniami psychologii rozwoju dziecka) uznaje, że jest już ono w stanie radzić sobie z codziennymi potencjalnymi zagrożeniami. Zatem nawet jak ucieknie ze szkoły, nie trzeba za nim na siłę gonić. Wpisać nieobecność, potem wyciągnąć konsekwencje za nieposłuszeństwo i obrazę nauczyciela. Wskazane wezwać rodziców i ustalić z nimi dalszy sposób postępowania, wspólny front wychowawczy wobec dziecka.
na Radzie Pedagogicznej? Wizytator pogroził palcem? Jeśli tak, to nawet i takie zbyt surowe, chociaż może zaistniały dodatkowe przesłanki do zastosowania takich kar. W 2000 r. na Opolszczyźnie podczas dyskoteki na zakończenie wycieczki
Pod względem prawnym sprawa jest przecież jasna. Mieliśmy do czynienia z czynami karalnymi, z atakiem i obelgami wobec funkcjonariusza państwowego, jakim jest nauczyciel. W takich sytuacjach należy bezwzględnie składać doniesienie na policję oraz wyrzucać chuliganów ze szkoły. Bez litości |
Zamawiający – Jednostka Wojskowa 4824 Stawy, 08 – 530 Dęblin, tel. centr. (081) 8651702, 8651632 fax. wew. 225, www.army.mil.pl, e-mail: sow8e_011@sow.mil.pl ogłasza wszczęcie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego o wartości szacunkowej zamówienia przekraczającej wyrażoną w złotych równowartość kwoty określonej dla dostaw i usług w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 pzp, tj. 133.000 euro i nie przekraczającej kwoty 10.000.000 euro prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego (Nr sprawy ZP/N/12/2007). Przedmiotem zamówienia jest dostawa do Jednostki Wojskowej Nr 4824 Stawy, Skład Stężyca ul. Dęblińska 149, 08-540 Stężyca części zamiennych do pojazdów marki: Star 266M, Star 266, Star 200 oraz Honker. Kod CPV 34300000-0, 34312000-7, 34320000-6. Wymagania eksploatacyjno-techniczne przedmiotu dostawy. 1) Oferowany do dostawy asortyment musi odpowiadać wymogom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (D.U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 ze zm.). 2) Oferowane do dostawy techniczne środki materiałowe (tśm) wykonane zgodnie z dokumentacją techniczną i wymaganiami technicznymi opracowanymi przez producenta winny być nowe, nie używane, nie regenerowane w pierwszej (I) kategorii, spełniać wymagania jakościowe określone w dokumentacji technicznej producenta na dany wyrób. 3) Zamawiany asortyment będzie podlegał odbiorowi ilościowo-jakościowemu przez Rejonowe Przedstawicielstwo Wojskowe wskazane przez Zamawiającego. 4) Miejscem przeprowadzenia odbioru wojskowego jest siedziba Wykonawcy lub miejsce przez niego wskazane. W przypadku gdy odbiór wojskowy odbywa się poza siedzibą Wykonawcy, wszelkie koszty z nim związane ponosi Wykonawca. 5) Oferowane do dostawy tśm ( w tym podzespoły: silniki, kabiny, mosty napędowe, przekładnie) podlegają odbiorowi wojskowemu zgodnie z klauzulami jakościowymi stanowiącymi załączniki Nr 5-8 do SIWZ oraz klauzulą kodyfikacyjną - (dotyczy tylko marki STAR 266M ) stanowiącą załącznik Nr 9 do SIWZ. 6) Oferowane do dostawy liny dźwigów i wyciągarek musza posiadać atest jakości lub deklarację zgodności lub inny dokument świadczący o dopuszczeniu wyrobu do stosowania w kraju oraz datę produkcji. 7) Wszelkie zobowiązania wynikające z praw własności przemysłowej, w szczególności patentów, praw ochronnych jak również praw autorskich oraz praw pokrewnych ponosi Wykonawca. 8) Dostarczony asortyment musi być opakowany i zakonserwowany metodą zapewniającą zachowanie właściwości oraz parametrów techniczno-eksploatacyjnych podczas transportu oraz przechowywania w warunkach magazynowych w okresach: minimum 60 miesięcy - dla wyrobów metalowych; minimum 60 miesięcy - dla zespołów; minimum 24 miesiące - dla wyrobów gumowych i wykonanych z tworzywa sztucznego; minimum 24 miesiące - dla pozostałych wyrobów; Zamawiający wymaga udzielenia gwarancji na niezawodną pracę oferowanych do dostawy tśm na następujących warunkach: 1) dla zespołów napędowych na okres - 24 miesięcy lub przebieg 50 tys. km w zależności od tego, który z tych warunków zostanie spełniony wcześniej; 2) dla części zamiennych metalowych, wykonanych z gumy lub tworzyw sztucznych na okres 24 miesięcy; 3) Okresy gwarancyjne rozpoczynają bieg z chwilą zamontowania ww. zespołów i części w pojazdach po ewentualnym okresie ich przechowywania, o którym mowa w ppkt 8. 4) Powyższe wymagania gwarancyjne muszą być wpisane do kart gwarancyjnych dołączonych do dostarczanych części zamiennych i podzespołów. 5) Karty gwarancyjne wystawia się na wyroby identyfikowalne (posiadające np. numery seryjne lub inne cechy identyfikowalności). Na wyroby nie posiadające takich cech Wykonawca dostarcza zbiorcze świadectwo jakości. 6) W przypadku części zamiennych prostych, nie spełniających parametrów technicznych w momencie dostawy lub podczas eksploatacji – podlegają one wymianie na nowe, wolne od wad w ramach rękojmi przewidzianej w Kodeksie Cywilnym. Zamawiający może wykorzystać uprawnienia z tytułu gwarancji za wady fizyczne wyrobów niezależnie od uprawnień wynikających z rękojmi. Gwarancja obejmuje również wyroby i usługi nabyte u kooperantów. Utrata roszczeń z tytułu wad fizycznych nie następuje pomimo upływu terminu gwarancji jeżeli wykonawca wadę zataił. 7) O wadzie fizycznej wyrobów Zamawiający zawiadamia Wykonawcę bezpośrednio lub za pośrednictwem reprezentującej go jednostki resortu obrony narodowej, użytkującej wyroby objęte gwarancją w chwili ujawnienia w nich wad fizycznych, w celu realizacji przysługujących z tego tytuły uprawnień. Formę zawiadomienia stanowi „Protokół reklamacji” wykonany przez Zamawiającego lub jego reprezentanta, przekazany Wykonawcy w terminie 14 dni od daty ujawnienia wady. Sporządzający „Protokół reklamacji” jest zobowiązany jeden jego egzemplarz przekazać RPW. Zamawiający dopuszcza składanie ofert częściowych poprzez składanie ofert na poszczególne zadania. Zamówienie podzielone jest na 3 zadania. Zadanie Nr 1 obejmuje dostawę części zamiennych do pojazdu marki Star 266 M (117 pozycji asortymentowych), zadanie Nr 2 obejmuje dostawę części zamiennych do pojazdu marki Star 266 i Star 200 (386 pozycji asortymentowych), zadanie Nr 3 obejmuje dostawę części zamiennych do pojazdu marki Honker (268 pozycji asortymentowych). Szczegółowy wykaz zawarty w SIWZ. Składając ofertę w ramach poszczególnych zadań, Wykonawca musi zaoferować cały asortyment objęty danym zadaniem, na które składana jest oferta. Zamawiający nie odpuszcza składania ofert wariantowych – Wykonawca nie może oferować odmiennego sposobu wykonania zamówienia od przedstawionego w specyfikacji. Termin wykonania zamówienia: chwili podpisania umowy do 30 września 2008 r. W postępowaniu mogą wziąć udział Wykonawcy spełniający warunki określone w art. 22 ustawy pzp (D.U. z 2007, Nr 223, poz. 1655) oraz w specyfikacji istotnych warunków zamówienia tj.: 1) Posiadają uprawnienia do wykonywania określonej działalności lub czynności, jeżeli ustawy nakładają obowiązek posiadania takich uprawnień. Warunek ten spełnią ci Wykonawcy, którzy prowadzą potwierdzoną wpisem do ewidencji lub właściwego rejestru działalność gospodarczą. 2) Posiadają niezbędną wiedzę i doświadczenie oraz potencjał techniczny, a także dysponują osobami zdolnymi do wykonywania zamówienia. Warunek ten spełnią Wykonawcy, którzy w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie należycie wykonali, co najmniej jedną dostawę o charakterze tożsamym z dostawą stanowiącą przedmiot zamówienia o wartości brutto nie mniejszej niż: • 165 000,00 zł. dla zadania Nr 1; • 1 590 000,00 zł. dla zadania Nr 2; • 906 000,00 zł. dla zadania Nr 3; Przez wartość składanej oferty, Zamawiający rozumie sumę wartości brutto wszystkich zadań, na które została złożona oferta. W przypadku składania oferty na więcej niż jedno zadanie Wykonawca musi udokumentować należyte wykonanie co najmniej jednej dostawy o wartości brutto stanowiącej sumę wartości dostaw wymaganych dla tych zadań. 3) Znajdują się w sytuacji ekonomicznej i finansowej zapewniającej wykonanie zamówienia. Warunek ten spełnią Wykonawcy, którzy posiadają: a) środki finansowe lub zdolność kredytową w wysokości nie mniejszej niż: • 100 000,00 zł. dla zadania Nr 1; • 955 000,00 zł. dla zadania Nr 2; • 544 000,00 zł. dla zadania Nr 3; W przypadku składania oferty na więcej niż jedno zadanie Wykonawca musi udokumentować posiadanie środków finansowych lub zdolności kredytowej w wysokości co najmniej sumy wymaganych środków finansowych dla tych zadań. b) polisę lub inny dokument ubezpieczenia potwierdzający ubezpieczenie Wykonawcy od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej gdzie minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC (bez względu na liczbę zadań, na które Wykonawca składa swoją ofertę) wynosi 300 000 zł. lub jej równowartość wyrażoną w innej walucie. 4) Nie podlegają wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie art. 24 ustawy Pzp; Zamawiający dokona oceny spełniania warunków wymaganych od Wykonawcy na podstawie dokumentów i oświadczeń przedłożonych wraz z ofertą wyszczególnionych w rozdziale IV SIWZ. Poszczególne warunki oceniane będą przez Zamawiającego metodą spełnia/nie spełnia. Wykonawca w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu, obowiązany jest dołączyć do oferty (stanowiącej, załącznik Nr 1 SIWZ): 1) Następujące oświadczenia, które można złożyć na formularzu oferty: a) oświadczenie, iż oferowany przez niego przedmiot zamówienia jest zgodny ze wszystkimi wymaganiami SIWZ; b) oświadczenie, iż wzór umowy stanowiący załącznik nr 4 SIWZ został przez niego zaakceptowany i zobowiązuje się w przypadku wyboru jego oferty do zawarcia umowy na warunkach w niej określonych i terminie wyznaczonym przez Zamawiającego; c) oświadczenie, iż zobowiązuje się do wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy w wysokości 10 % ceny ofertowej brutto z chwilą uznania jego oferty za najkorzystniejszą i zaproszenia do podpisania umowy przez Zamawiającego; d) oświadczenie, iż korzysta z praw do podmiotów własności przemysłowej intelektualnej, związanych z przedmiotem umowy w sposób zgodny z normami ustalonymi w ustawie z dnia 30 czerwca 2000r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r. Nr 119 poz.1117) oraz w ustawie z dnia 4 lutego 1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych ( Dz. U. z 2000r Nr 80 poz. 904 ze zm.); e) oświadczenie, iż oferowane do dostawy tśm zostaną poddane odbiorowi wojskowemu zgodnie z klauzulą jakościową/kodyfikacyjną stanowiącą załącznik Nr 5-9 do SIWZ; 2) Następujące dokumenty i oświadczenia wykraczające poza formularz oferty: a) oświadczenie o spełnianiu warunków określonych art. 22 ust.1 pkt 1-4 ustawy (załącznik nr 2 SIWZ); b) aktualny odpis z właściwego rejestru albo aktualne zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru lub zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej – wystawione nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert. Wykonawca może złożyć zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wydane z wcześniejszą datą, pod warunkiem, że urząd wydający zaświadczenie potwierdzi jego aktualność na dany dzień – „stan aktualny na dzień ....” przypadający na 6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert; c) aktualne zaświadczenie właściwego naczelnika urzędu skarbowego oraz właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego potwierdzające odpowiednio, że Wykonawca nie zalega z opłacaniem podatków, opłat oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne lub społeczne, lub zaświadczeń, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu – wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania ofert; d) aktualna informacja z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust.1 pkt 4-8 ustawy – wystawiona nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert; e) aktualna informacja z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust.1 pkt 9 ustawy, (podmiot zbiorowy) wystawiona nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert; f) wykaz wykonanych dostaw w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie potwierdzający spełnianie wymagań opisanych w rozdziale III pkt 1, ppkt 2 obejmujący ich wartość, przedmiot, datę wykonania i odbiorców (wg załącznika nr 3) wraz z dokumentami potwierdzającymi, że dostawy te (co najmniej jedna) zostały wykonane należycie; Jeżeli wartość dostaw określona zostanie w wykazie lub innych dokumentach potwierdzających, że dostawy zostały wykonane należycie, w innej walucie niż PLN (zł.), Zamawiający dokona przeliczenia na PLN (zł.) wg średniego kursu NBP na dzień upływu terminu składania ofert; g) informacja z banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-rozliczeniowej, w którym Wykonawca posiada rachunek, potwierdzająca wysokość posiadanych środków finansowych lub zdolność kredytową Wykonawcy, wystawiona nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania ofert; Zdolność kredytowa w w/w informacji powinna być określona zgodnie z art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.). Uwaga: jeżeli informacja z banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-rozliczeniowej będzie potwierdzała wysokość posiadanych środków finansowych lub zdolność kredytową poprzez użycie zwrotu przykładowo „w kwocie sześciocyfrowej” – wówczas zostanie odczytana przy ocenie spełniania warunków jako kwota równa 100 000 PLN. Ponadto, jeżeli informacja z banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-rozliczeniowej będzie potwierdzać wysokość posiadanych środków finansowych lub zdolność kredytową w walucie innej niż PLN (zł.), Zamawiający dokona przeliczenia na PLN (zł.) wg średniego kursu NBP z dnia na który potwierdzony jest stan środków finansowych, lub z dnia na który określona została zdolność kredytowa W przypadku gdy w przedstawionej informacji nie zostanie określony taki dzień, wartość wskazana w walucie innej niż PLN (zł.) zostanie przeliczona na PLN (zł.) wg kursu średniego NBP na dzień upływu terminu składania ofert; h) polisa lub inny dokument ubezpieczenia potwierdzający, że Wykonawca jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej gdzie minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC (bez względu na liczbę zadań, na które Wykonawca składa swoją ofertę) wynosi 300 000 zł. lub jej równowartość wyrażoną w innej walucie. W celu obliczenia równowartości kwoty ubezpieczenia, Zamawiający zastosuje średni kurs NBP na dzień upływu terminu składania ofert; i) dowód wniesienia wadium (kserokopia); 2. Wykonawca mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej: 1) zamiast dokumentów, o których mowa w pkt. 1 ppkt. 2, lit. b,c,e składa dokument lub dokumenty, wystawione w kraju, w którym ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, potwierdzające odpowiednio, że: a) nie otwarto jego likwidacji ani nie ogłoszono upadłości, wystawione nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert b) nie zalega z uiszczaniem podatków, opłat, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne albo, że uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie lub rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania ofert c) nie orzeczono wobec niego zakazu ubiegania się o zamówienie, wystawione nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert; 2) zamiast dokumentów, o których mowa w pkt. 1 ppkt. 2, lit. d – składa zaświadczenie właściwego organu sądowego lub administracyjnego kraju pochodzenia albo zamieszkania osoby, której dokumenty dotyczą, w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4-8 ustawy. 3) Jeżeli w kraju pochodzenia osoby lub w kraju, w którym Wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, nie wydaje się dokumentów, o których mowa w ppkt 1 oraz ppkt 2, zastępuje się je dokumentem zawierającym oświadczenie złożone przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio kraju pochodzenia osoby lub kraju, w którym Wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. 4) Dokumenty sporządzone w języku obcym, składane są wraz tłumaczeniem na język polski, poświadczonym przez Wykonawcę – z terminem ważności dokumentów – jak wyżej. 3. Wykonawcy, wspólnie składający ofertę (spółki cywilne/konsorcja). 1) W przypadku tych Wykonawców każdy z nich winien złożyć dokumenty wymienione w pkt 1, ppkt 2, lit. b,c,d,e. Dokumenty wymienione w ppkt 2, lit. f,g,h winien przedłożyć, w imieniu wszystkich, ten lub ci spośród Wykonawców składających wspólną ofertę, którzy spełniają wymagane warunki w sposób łączny, natomiast dokument wymieniony w pkt 1, ppkt 2, lit. a) (oświadczenie) może być złożone wspólnie przez tych Wykonawców lub przez pełnomocnika. 2) Wykonawcy, wspólnie składający ofertę ustanawiają pełnomocnika do reprezentowania ich w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo reprezentowania ich w postępowaniu i zawarcia umowy w sprawie przedmiotowego zamówienia. W związku z faktem, iż wszelka korespondencja związana z postępowaniem będzie kierowana do ustanowionego przez Wykonawców pełnomocnika należy podać adres pełnomocnika na jaki ma być wysyłana korespondencja. 3) Pełnomocnictwo dla ustanowionego pełnomocnika powinno jednoznacznie określać postępowanie, do którego się odnosi, precyzować zakres umocowania i wskazywać pełnomocnika. Musi też wyliczać wszystkich Wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie i być podpisane przez każdego z nich. 4) Pełnomocnictwo musi być dołączone do oferty o ile prawo do podpisania oferty nie wynika z innych dokumentów załączonych do oferty. 5) W formularzu ofertowym, jak również w innych dokumentach w miejscu „nazwa i adres wykonawcy” należy wpisać dane wszystkich Wykonawców występujących wspólnie. Uwaga: zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej(Dz. U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281 poz. 2777), za przedsiębiorców uznaje się wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Oznacza to, że oferta składana przez spółki cywilne jest traktowana jako oferta Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (art. 23 Pzp). Informacja o dopuszczalności powierzenia wykonania części zamówienia podwykonawcom Jeżeli Wykonawca zamierza powierzyć wykonanie części zamówienia publicznego podwykonawcom, zobowiązany jest wskazać (w formie oświadczenia) tę część zamówienia oraz podać nazwę (firmę) proponowanych podwykonawców i dołączyć do oferty. Informacja dotycząca wadium Wykonawca przystępujący do przetargu zobowiązany jest przed upływem terminu składania ofert wnieść wadium; Wysokość wadium Zamawiający ustalił w kwocie: zadanie nr 1 - 2 700,00 zł zadanie nr 2 - 26 000,00 zł zadanie nr 3 - 14 800,00 zł Informacja dotycząca zabezpieczenia należytego wykonania umowy. Przed podpisaniem umowy Zamawiający wymaga wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy w wysokości 10 % ceny ofertowej brutto. Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia udostępniona została na stronie internetowej www.army.mil.pl Na wniosek Wykonawcy, Zamawiający przekaże specyfikację odpłatnie w terminie 5 dni listem poleconym (za pobraniem). Opłata za specyfikację wysłaną listownie wynosi: 29,00 PLN. Specyfikację można również otrzymać w siedzibie Zamawiającego w budynku nr 2 pokój nr 101-102 (Kancelaria Jawna), w godzinach od 7.30 do 14.30 po dokonaniu opłaty w wysokości 17,00 PLN przelewem na konto Zamawiającego (Nr konta: 92 1010 1339 0001 7213 9150 0000). Termin składania ofert upływa w dniu 27.05.2008 r. o godzinie 11:00, przy czym przyjmuje się, dzień i godzinę wpływu oferty do Zamawiającego. Miejsce składania ofert - siedziba Zamawiającego, budynek nr 2 pokój nr 101-102 (Kancelaria Jawna) Termin otwarcia ofert - otwarcie ofert nastąpi w dniu 27.05.2008 r. o godzinie 11:30 Miejsce otwarcia ofert - siedziba Zamawiającego, budynek nr 2 pokój nr 18 (sala odpraw) Kryteria oceny ofert: cena - 100% Termin związania ofertą wynosi 60 dni. Bieg terminu związania ofertą rozpoczyna się wraz z upływem terminu składania ofert. Zamawiający nie przewiduje zawarcia umowy ramowej. Zamawiający nie przewiduje ustanowienia dynamicznego systemu zakupów. Zamawiający nie przewiduje wyboru najkorzystniejszej oferty z zastosowaniem aukcji elektronicznej. * Do Urzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich ogłoszenie zostało przekazane w dniu 15 kwietnia 2008r Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia zostanie udostępniona na stronie internetowej od dnia zamieszczenia publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej |
Początki polityki społecznej: - Działalność charytatywna kościołów i gmin, organizowanie szpitali Początki współczesnej polityki społecznej: - Przyspieszony rozwój społeczny i związane z nim wyzwania - Wczesny kapitalizm i jego ekspansja, - Industrializacja i urbanizacja, kwestia robotnicza - Pierwsze państwowe instytucje polityki społecznej powstają w Niemczech w XIX wieku (lata 1883-1889) w postaci obowiązkowych ubezpieczeń (ubezpieczenia chorobowe, wypadkowe, renty i emerytury) - Twórca nowoczesnej polityki społ.: Otto von Bismarck - 1873 r. powstanie organizacji Verein fur Socialpolitik POLSKIE TRADYCJE -Franciszek Skarbek (1792 – 1866) -Józef Supiński (1804-1893) -Ludwik Krzywicki (1859-1941) -Helena Radlińska (1876-1939) -Konstanty Krzeczkowski (1879-1939) -1918 r. – powstanie Instytutu Gospodarstwa Społecznego -1924 r. – Polskie Towarzystwo Polityki Społecznej -1931 r. – Instytut Spraw Społecznych • Polityka społeczna - sfera działania państwa oraz innych ciał publicznych i sił społecznych, która zajmuje się kształtowaniem warunków życia ludności oraz stosunków międzyludzkich (zwłaszcza w środowisku pracy i zamieszkania) A.Rajkiewicz 1973 r. • Celem polityki społecznej jest stworzenie instytucji oraz ustawodawstwa, które największej liczbie ludzi zapewnią stale rosnący udział w rezultatach produkcji i dobrach cywilizacji. Z.Daszyńska – Golińska 1933 r. • Polityka społeczna to działalność państwa, samorządów i organizacji pozarządowych zmierzająca do kształtowania ogólnych warunków pracy i bytu ludności, prorozwojowych struktur społecznych oraz stosunków społecznych opartych na równości i sprawiedliwości społecznej sprzyjających zaspokajaniu potrzeb społecznych na dostępnym poziomie A.Kurzynowski • Polityka społeczna to działalność państwa, samorządów i organizacji pozarządowych, której celem jest poprawa położenia materialnego, asekuracja przed ryzykami życiowymi i wyrównywanie szans życiowych grup społeczeństwa ekonomicznie i socjalnie najsłabszych. J. Auleytner Polityka społeczna jako dyscyplina naukowa – teoria naukowa oraz określenie metodologii i metod badawczych, zajmujących się zagadnieniami potrzeb materialnych i duchowych człowieka oraz grup społecznych na określonym etapie rozwojowym państw, z uwzględnieniem uwarunkowań geofizycznych i kulturowych S.Czajka Polityka społeczna jako działalność praktyczna – działalność państwa i organizacji społecznych w dziedzinie kształtowania warunków bytu i pracy, zmierzających do optymalnego zaspokojenia indywidualnych i społecznych potrzeb. J.Rosner Cele polityki społecznej: • wyrównywanie warunków życia i pracy poprzez zaspokajanie potrzeb grup ludności; • zapewnienie równości w korzystaniu z praw obywatelskich; • usuwanie nierówności społecznych; • kształtowanie stosunków społecznych; • zabezpieczenie przed ryzykami życiowymi. ,,Celem polityki społecznej jest niewątpliwie przyczynianie się do powstawania postępu społecznego”. ŹRÓDŁO POLITYKI SPOŁECZNEJ: Kwestia społeczna zaistnienie problemu nękającego duże grupy ludności, zagrażającego szerszym zbiorowościom i powodującego deformacje w całym rozwoju społecznym Zakres polityki społecznej: Ujęcie szersze: Ogół potrzeb ważnych dla funkcjonowania jednostek, rodzin i społeczeństwa Ujęcie węższe: Polityka w wymiarze socjalnym (świadczenia socjalne w postaci pieniężnej, rzeczowej lub usług dla różnych kategorii ludności) W zakres przedmiotowy polityki społecznej jako działalności praktycznej wchodzą: potrzeby związane ze sferą bytu, potrzeby sfery pozamaterialnej oraz potrzeby o charakterze psychospołecznym. Doktryny polityki społecznej: • Doktryna liberalna – opiera się na systemie własności prywatnej, szeroko pojętej wolności oraz na dążeniu do bogactwa. Zakłada nierówność społeczną, elitaryzm i indywidualizm, a także rozwój przedsiębiorczości. • Doktryna socjalistyczna – kształtowana na gruncie krytyki kapitalizmu. Odrzuca nierówność społeczną na rzecz zasady równości i wspólnej własności oraz powszechności w zakresie dostępu do usług systemu świadczeń socjalnych. Przyjmując zasadę pełnego zatrudnienia głosi ideę awansu całego społeczeństwa. • Doktryna społeczna Kościoła – związana z wypowiedziami papieży i oficjalnymi dokumentami będącymi efektem ich przemyśleń i poglądów. Opiera się na zasadach: dobra wspólnego, solidarności, pomocniczości, uczestnictwa. • Encykliki papieskie: • Leon XIII - Rerum Novarum (1891 r.) • Pius XI – Quadragesimo Anno (1931 r.) • Jan XXIII – Mater et Magistra (1961 r.) • Jan XXIII – Pacem in Terris (1961 r.) • Paweł VI – Populorum Progressio (1967 r.) • Jan Paweł II – Laborem Exercens (1981 r.) • Jan Paweł II – Sollicitudo Rei Socialis (1987 r.) • Jan Paweł II – Centisimus Annus (1991 r.) • Zasady społecznej nauki Kościoła: • zasada dobra wspólnego • zasada solidarności • zasada pomocniczości • zasada uczestnictwa • zasada proporcjonalnego rozwoju MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ Podejście ilościowe:jak duże środki państwa przeznaczają na politykę społeczną ? Podejście jakościowe Kryteria: - uwarunkowania dostępu do świadczeń i usług - selektywność lub powszechność ochrony socjalnej - jakość i poziom świadczeń i usług - rola władz publicznych w zaspokajaniu podstawowych potrzeb obywatel i- zakres i cele polityki rynku pracy (prawo do pracy czy prawo do zasiłku) - sposoby finansowania programów socjalnych Richard Titmuss modele polityki społecznej: • model marginalny (rezydualny) – potrzeby ludzi są zaspokajane w oparciu o rynek prywatny lub rodzinę • model instytucjonalno-redystrybucyjny – polityka społ. jest integralną instytucją w ramach danego społeczeństwa, która gwarantuje powszechny dostęp do świadczeń i usług, opierając się głównie na kryterium potrzeb. • model motywacyjny (służebny, wydajnościowy) – programy socjalne są traktowane jako ważny dodatek do gospodarki. Pełnią wobec niej rolę służebną. Gosta Esping - Andersen modele polityki społecznej: • model liberalny • model konserwatywno - korporacyjny • model socjaldemokratyczny doktryny polityki społecznej : ,,kompleksy teoretyczno – normatywne, zawierające koncepcje kształtowania stosunków społecznych w oparciu o przyjęte systemy wartości”. J.AULEYTNER modele polityki społecznej: • podwójny sens: • - odnoszą się do rzeczywistej polityki prowadzonej w różnych krajach • - są oderwane od praktyki, stanowią konstrukcje logiczne pożądanych lu możliwych do realizacji strategii polityki społecznej model marginalny (d. liberalna) • zasada ,,polegania na sobie” • każdy obywatel powinien sam rozwiązywać problemy socjalne poprzez własną przezorność, rozwagę, zapobiegliwość i oszczędność • główne podmioty polityki społecznej, to (w kolejności): jednostka, rodzina, organizacje pozarządowe, państwo – jako ostateczność • Pozapaństwowe podmioty p. społecznej działają na zasadzie dobrowolności; • Państwowa p. społeczna ma charakter selektywny – skierowanie do grup znajdujących się w najgorszej sytuacji, świadczenia o charakterze doraźnym; • Podstawową instytucjonalną formą zabezpieczenia przed ryzykiem społecznym są ubezpieczenia prywatne; model motywacyjny ( d. socjalliberalna): • Szersza ingerencja w sprawy socjalne obywateli; • Państwowa p. społeczna opiera się na zasadzie pomocniczości i ma charakter głównie uzupełniający względem inicjatyw oddolnych podejmowanych przez jednostki, organizacje społeczne, wyznaniowe, oraz inne osoby prawne; • Uzależnienie prawa do pomocy i świadczeń socjalnych od statusu danej osoby na rynku pracy • Główna forma zabezpieczenia to powszechne, obowiązkowe ubezpieczenia socjalne • Model instytucjonalno-redystrybucyjny (d. socjaldemokratyczna): • Zasada „społecznej odpowiedzialności” • – społeczeństwo a nie jednostka ponosi odpowiedzialność za zapewnienie dobrobytu i bezpieczeństwa każdemu obywatelowi; • Dystrybucja dochodów dokonywana przez rynek jest niesprawiedliwa i powinna być oparta na kryteriach etyczno-moralnych; • Regulatorem dystrybucji dochodów jest państwo, które działa w tej sferze za pomocą systemu podatkowo-transferowego; • P. społeczna ma charakter uniwersalny i powszechny – dąży się do zapewnienia wszystkim jednostkom jednakowego dostępu do świadczeń socjalnych; • Hierarchia podmiotów p. społecznej: - państwo, podmioty pozapaństwowe (uzupełniają działania państwa); Podejście ilościowe: • jak duże środki państwa przeznaczają na politykę społeczną ? Podejście jakościowe • Kryteria: • - uwarunkowania dostępu do świadczeń i usług • - selektywność lub powszechność ochrony socjalnej • - jakość i poziom świadczeń i usług • - zakres i cele polityki rynku pracy (prawo do pracy czy prawo do zasiłku) • - sposoby finansowania programów socjalnych Richard Titmuss (1975) 3 modele polityki społecznej: • model marginalny (rezydualny) – potrzeby ludzi są zaspokajane w oparciu o rynek prywatny lub rodzinę • model motywacyjny (służebny, wydajnościowy) – programy socjalne są traktowane jako ważny dodatek do gospodarki. Pełnią wobec niej rolę służebną. • model instytucjonalno-redystrybucyjny – polityka społ. jest integralną instytucją w ramach danego społeczeństwa, która gwarantuje powszechny dostęp do świadczeń i usług, opierając się głównie na kryterium potrzeb. Göstra Esping-Andersen (1990) 3 modele (reżimy) polityki społecznej: • model liberalny • model konserwatywno – korporacyjny • model redystrybucyjny 4 zasady, które stanowią fundament modelu motywacyjnego: • zasada socjalnych zobowiązań państwa • zasada solidarności • zasada subsydiarności • zasada współfinansowania podmioty polityki społecznej to wszystkie organy, instytucje i organizacje, których zadaniem jest kształtowanie zasad polityki społecznej i realizacja ich celów. Podmioty państwowe mają za zadanie porządkowanie życia społecznego, tworzenie osłon socjalnych na poziomie ekonomicznych możliwości budżetu. Ich zadaniem jest także wyrównywanie szans życiowych zgodnie z zasadą konstytucyjnej sprawiedliwości Podmioty pozapaństwowe mają na celu wszechstronne uzupełnienie działań państwa na rzecz grup najsłabszych ekonomicznie. Globalne - to wszystkie organizacje międzynarodowe, które w swoim zasięgu działania mają określone kwestie socjalne występujące w skali globalnej Regionalne - obejmują swoim zasięgiem i działaniem obszar kontynentu Krajowe (narodowe) - są to osoby prawne działające w skali danego kraju (organizacje publiczne i organizacje pozarządowe) Lokalne - czyli działające na obszarze określonego terytorium wsi czy też gminy, powiaty Charakterystyka podmiotów o zasięgu krajowym Rodzaje podmiotów polityki społecznej podmioty ustawodawcze polityki społecznej: Sejm i Senat Sejm Komisja Polityki Społecznej i Rodziny, Komisja Łączności Polaków za Granicą, Komisja Edukacji Nauki i Młodzieży, Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej Komisja Zdrowia, Komisja Mniejszości Narodowych i Etnicznych. komisje nadzwyczajne, np. komisja do spraw kodeksu pracy. Senat komisja polityki społecznej i zdrowia, komisja nauki, edukacji i sportu, komisja samorządu terytorialnego i administracji państwowej, komisja do spraw emigracji i Polaków za granicą. podmioty wykonawcze polityki społecznej : Prezydent Premier Minister Finansów Minister Pracy i Polityki Społecznej Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej podlegają: - ZUS - Centralny Instytut Ochrony Pracy oraz Instytut Pracy i Spraw Socjalnych - Centrum Rozwoju Służb Społecznych - Główna Biblioteka Pracy i Zabezpieczenia Społecznego - OHP - Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Minister Zdrowia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Minister Edukacji Narodowej i Sportu Minister Sprawiedliwości Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Podmioty kontrolne polityki społecznej: NIK Państwowa inspekcja pracy Rzecznik Praw Obywatelskich Rzecznik Praw Dziecka Podmioty sądownicze polityki społecznej: Trybunał konstytucyjny Sądy pracy i ubezpieczeń społecznych Sądy rodzinno – opiekuńcze Pozapaństwowe podmioty polityki społecznej Caritas Krajowy Fundusz na Rzecz Dzieci Monar Polska Akcja Humanitarna Polski Czerwony Krzyż Polski Komitet Pomocy Społecznej Towarzystwo im. Brata Alberta Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Instrumenty polityki społecznej INSTRUMENTY PRAWNE Konstytucja RP z kwietnia 1997 roku czyli ustawa zasadnicza, Kodeks pracy Ustawodawstwo socjalne od roku 1945 do 1989 funkcjonowały różnorodne akty prawne dostosowane do ustroju socjalistycznego. Po 1989 wchodzą następujące, ważne z punktu widzenia polityki społecznej ustawy: 1) ustawa o państwowej inspekcji pracy z 6.03.1981, 2) ustawa o samorządzie terytorialnym z 8.03.1990, 3) ustawa o pomocy społecznej z 29.11.1990, 4) ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z 27.08.1997, 5) ustawa o związkach zawodowych z 23.05.1991, 6) ustawa o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu 14.12.1994, 7) ustawa o niektórych formach budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw 26.10.1995, 8) ustawa o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym 6.02.1997, 9) ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii 24.04.1997, 10) ustawa o cudzoziemcach 25.06.1997, 11) ustawa o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności 28.08.1997, 12) ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych 13.10.1998. INSTRUMENTY FINANSOWE • Fundusz Ubezpieczeń Społecznych • Fundusz Pracy • Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych • Państwowy Fundusz Rehabilitacyjny Osób Niepełnosprawnych • Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (w skrócie KRUS) • Krajowy Fundusz Mieszkaniowy • Fundusz Rezerwy Demograficznej ORGANIZACJA EUROPEJSKIEJ POLITYKI SPOŁECZNEJ Podmioty ustawodawcze Polityki społecznej 1) Parlament Europejski, 2) Rada Europejska, 3) Rada Unii Europejskiej. Rada Europy • Europejska Karta Społeczna • Europejski Kodeks Zabezpieczenia Społecznego • Europejska Konwencja o Zabezpieczeniu Społecznym • Europejska Konwencja o Pomocy Społecznej i Medycznej • Europejska Konwencja o Statusie Prawnym Pracowników Migrujących Parlament Europejski Rada Europejska Rada Unii Europejskiej Podmioty wykonawcze polityki społecznej Komisja Europejska Europejski Bank Inwestycyjny. podmioty doradcze polityki społecznej Komitet Ekonomiczno Społeczny Komitet do Spraw Zatrudnienia . Podmioty kontrolne polityki społecznej Rzecznik Praw Obywatelskich podmioty sądownicze polityki społecznej Europejski Trybunał Sprawiedliwości Instrumenty finansowe Europejski Fundusz Socjalny, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnych. Międzynarodowe podmioty polityki społecznej (skala MAKRO) Organizacja Narodów Zjednoczonych Celem ONZ jest utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, popieranie praw człowieka, rozstrzyganie sporów i rozwijanie stosunków między narodami. Podstawą działania ONZ jest powszechna deklaracja praw człowieka z grudnia 1948 roku, w której występuje wiele uniwersalnych wartości angażujących ludzi do działania na rzecz sprawiedliwości w wymiarze globalnym. Organizacje wyspecjalizowane ONZ to: 1) FAO ONZ - do spraw wyżywienia i rolnictwa, 2) UNESCO ONZ - do spraw oświaty, nauki i kultury, 3) WHO – Światowa Organizacja Zdrowia, 4) Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju. 5) UNICEF – Fundusz Pomocy Dzieciom Międzynarodowa Organizacja Pracy MOP opracowuje i uchwala międzynarodowe konwencje i zalecenia, których celem jest poprawa i ochrona warunków pracy i życia pracujących. Najważniejsze cele i zadania MOP zostały ustalone w Deklaracji Filadelfijskiej uchwalonej w 1944 r.: • poszanowanie wolności i godności i bezpieczeństwa ekonomicznego oraz równość szans wszystkich jednostek ludzkich bez względu na rasę, religię i płeć • prymat celów socjalnych nad celami wyłącznie ekonomicznymi rozwoju kraju i jego polityki finansowej • pełne zatrudnienie, czyli usunięcie źródeł bezrobocia • sprawiedliwy udział pracujących w korzyściach z postępu w formie wzrostu płac, skracania czasu pracy i poprawy jej warunków • uznanie prawa do rokowań zbiorowych oraz współpracy pracodawców i pracowników dla stałej poprawy organizacji produkcji • rozbudowa urządzeń zabezpieczenia społecznego, ochrony zdrowia i życia, praw matki i dziecka, zapewnienia odpowiedniego poziomu wyżywienia, mieszkania, środków wypoczynku, kultury, równych szans w dziedzinie oświaty ogólnej i wykształcenia zawodowego. TRZECI SEKTOR • Pierwszy sektor to administracja publiczna, określana też niekiedy jako sektor państwowy. • Drugi sektor to sfera biznesu, czyli wszelkie instytucje i organizacje, których działalność jest nastawiona na zysk, nazywany też sektorem prywatnym. • Trzeci sektor to ogół prywatnych organizacji, działających społecznie i nie dla zysku, czyli organizacje pozarządowe (organizacje non-profit) . Określenie organizacje pozarządowe akcentuje niezależność tych organizacji od administracji (rządu). Nazwa non-profit odróżnia je od organizacji drugiego sektora i podkreśla, że ich działalność nie jest nastawiona na zysk. Organizacje te określa się też czasem jako wolontarystyczne Inna nazwa: organizacje społeczne lub organizacje użyteczności publicznej Ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie z 2003 roku wprowadziła pojęcie organizacji pożytku publicznego NGO, [non-govermental organization] (w odniesieniu do ogółu organizacji: NGOs). W Polsce podstawowymi formami prawnymi prowadzenia działalności społecznej są stowarzyszenia i fundacje. ______________________________________________________________________________ KWESTIE SPOŁECZNE ,,wiedza o kwestiach społecznych, o ich przyczynach i konsekwencjach oraz o sposobach ich rozwiązywania jest rdzeniem nauki o polityce społecznej” Jan Danecki ,,polityka społeczna od początku swego istnienia nastawiona była na poszukiwanie sposobów rozwiązywania najbardziej nabrzmiałych problemów społecznych. Z powstaniem i rozwojem tej nauki łączy się pojęcie kwestii społecznej, stanowiącej punkt wyjścia zarówno badań naukowych, jak i praktycznych działań mających na celu łagodzenie konfliktów i napięć” Jan Łopato Problemy społeczne – różnego rodzaju niedogodności, dolegliwości, zakłócenia, które występują w życiu zbiorowym. Kwestie społeczne - sytuacje, które charakteryzuje szczególna dotkliwość dla potencjału osobowego społeczeństwa. Kwestie społeczne są następstwem niedostosowania sposobu, w jaki funkcjonuje społeczeństwo do podstawowych potrzeb indywidualnych i zbiorowych. Nie są one możliwe do rozwiązania siłami pojedynczych grup ludzkich. CECHY CHARAKTERYZUJĄCE KWESTIE SPOŁECZNE: • występowanie na skalę masową trudnych sytuacji w życiu jednostek i rodzin • utrwalające się upośledzenie poszczególnych środowisk i kategorii ludności • piętrzące się konflikty zakłócające funkcjonowanie społeczeństwa KWESTIE SPOŁECZNE, JAKO ZESPÓŁ ZJAWISK: • budzą niepokój, napięcie, poczucie, że ,,to jest nienormalne”, ,,z tym trzeba coś zrobić” • prowadzą do zachowań ludzi będących wyrazem tych niepokojów i napięć • nie mogą zostać samodzielnie przezwyciężone • są długotrwałe, mają szeroki i rosnący zasięg • kumulują się w pewnych grupach społecznych • wiążą się z niedostosowaniem instytucji społecznych do ludzkich potrzeb • prowadzą do zakłóceń dalszego rozwoju społecznego. Dwa znaczenia terminu ,,kwestia społeczna”: 1. w znaczeniu węższym: oznacza jakiś konkretny problem o szczególnie wysokim stopniu dotkliwości dla życia i współdziałania członków danej społeczności. 2. w szerszym znaczeniu: kwestia społeczna, to przeciwieństwo pomiędzy zasadami obowiązującymi w danym społeczeństwie, formacji ustrojowej, czy cywilizacji, a dążeniami jednostek i zbiorowości do godnego życia. POGLĄDY NA ŹRODŁA KWESTII SPOŁECZNEJ W ZALEŻNOŚCI OD DOKTRYNALNEGO WYJAŚNIANIA NATURY CZŁOWIEKA I SPOŁECZEŃSTWA: MYŚL LIBERALISTYCZNA :źródło kwestii społecznych: krępowanie wolności osobistej i swobodnej gry sił w życiu gospodarczym i politycznym. MYŚL SOCJALISTYCZNA: źródło kwestii społecznych: niesprawiedliwy porządek społeczny, który sankcjonuje i kultywuje podział społeczeństwa na zbiorowości wysoce uprzywilejowane i zbiorowości upośledzone i uzależnione. KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA: ujęcie odwołujące się do etycznych fundamentów współżycia ludzi; korzeni kwestii społecznej doszukuje się w przyzwoleniu na łamanie przyrodzonych człowiekowi praw i poniżanie przyrodzonej godności ludzkiej. Dochodzenie do sprawiedliwych stosunków społecznych jest niemożliwe bez moralnego doskonalenia jednostek. Teoria asymetrii Zasadniczym stwierdzeniem tej teorii jest pogląd, że ,,pomiędzy organizacjami społecznymi, poprzez które wyrażane są interesy, nie ma równowagi siły, lecz przeciwnie, istnieje asymetria”. Teoria odchyleń (nierówności) Zorganizowane interesy oraz konflikty, stwarzane przez grupy interesów, mają większą szansę uwzględnienia w systemie politycznym od interesów jednostek. Organizowane i realizowane są wyłącznie interesy postrzegane jako specjalne potrzeby grup społecznych. Teoria sprzeczności społecznych • sprzeczność pomiędzy coraz większym dobrobytem społeczeństwa i jednocześnie coraz mniejszym zadowoleniem ludzi • sprzeczność pomiędzy wkładem, a uzyskanym rezultatem • sprzeczność pomiędzy likwidacją starego i powstawaniem nowego ubóstwa • sprzeczność pomiędzy zamierzeniami i działaniami polityki społecznej a osiągniętym efektem Teoria zawodności ładu społecznego Johaness Messner ,,każde historycznie opisywane społeczeństwo posiada swoją kwestię społeczną” nowożytna kwestia społeczna wynika z zawodności ładu społecznego, utworzonego przez dane społeczeństwo, a dwie główne przyczyny kwestii społecznej: ideologiczność, instytucjonalność ideologiczność: zbiór idei i wartości oraz celów, które kształtują i wywierają wpływ na ład społeczny i jego funkcjonowanie. instytucyjność: całość urządzeń prawnych, politycznych, wychowawczych, gospodarczych, społecznych i technicznych, które zostały pomyślane i stworzone w służbie celów zbiorowości Negatywne cechy instytucji związane z biurokracją: bezwładność, komplikowanie spraw, panowanie (zamiast służenia), nadużycia, tendencja do powiększania się (hipertrofia). Messner: Dla eliminacji kwestii społecznych stworzonych przez systemy oparte na doktrynach materialistycznych wskazane jest zastosowanie założeń doktryny społecznej Kościoła Niezbędne jest reformowanie państwa i społeczeństwa wg zasady subsydiarności (pomocniczości): ,,społeczeństwa tak wiele, jak można; państwa tyle ile konieczne”. Kwestia społeczna Ujęcie podmiotowe i przedmiotowe: Znaczenie podmiotowe: kwestia społeczna jest analizowana w odniesieniu do konkretnych kategorii osób, grup społecznych wymagających interwencji socjalnej, czasowo, bądź trwale marginalizowanych, znajdujących się często na peryferiach układu społecznego Znaczenie przedmiotowe: W tym ujęciu przedmiotem badań są poszczególne problemy, które są typowe dla różnych grup społecznych Najbardziej dotkliwe kwestie społeczne występujące w Polsce: • ubóstwo • bezrobocie • kwestia mieszkaniowa • kwestia ochrony zdrowia • kwestia edukacyjna • kwestia bezpieczeństwa społecznego • kwestia ochrony środowiska (ekokwestia) UBÓSTWO ubóstwo - złożone zjawisko społeczne, powodowane czynnikami społeczno-ekonomicznymi, a zwłaszcza problemem bezrobocia, liczbą rodzin wielodzietnych i niepełnych, wskaźnikiem rodzin żyjących z osobą niepełnosprawną lub długotrwale chorą oraz bezdomności. definicja operacyjna, przyjęta przez Radę Ministrów EWG: Ubóstwo to inaczej bieda, niedostatek czyli brak dostatecznych środków materialnych do życia Ujęcie absolutne dotyczy ubóstwa, jako stanu niezaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, uznanych za minimalne w danym społeczeństwie i czasie. Ujęcie względne dotyczy ubóstwa jako naruszenia zasad sprawiedliwości społecznej przez istnienie nadmiernego dystansu pomiędzy poziomem życia poszczególnych grup ludności Ubóstwo możemy rozpatrywać, określając je w sposób: obiektywny, gdzie ocena poziomu zaspokojenia potrzeb osób badanych, jest dokonywana niezależnie od ich osobistych wartościowań, zazwyczaj przez ekspertów. subiektywny - to ocena poziomu zaspokojenia potrzeb przez same badane jednostki. minimum socjalne Pojęcie opracowane i badane w latach 70-tych. Stanowi kategorię mierzącą koszty utrzymania gospodarstw domowych, uwzględniając podstawowe potrzeby bytowo - konsumpcyjne. Koszyk minimum socjalnego Znajdują się w nim dobra służące zaspokojeniu: potrzeb egzystencjalnych (żywność, odzież, obuwie, mieszkanie, ochrona zdrowia, higiena), do wykonywania pracy (transport lokalny i łączność), kształceniu (oświata i wychowywanie dzieci), a także utrzymywania więzi rodzinnych i towarzyskich, oraz uczestnictwa w kulturze i ogólnie - w życiu społecznym. minimum egzystencji. Jest to dolne kryterium, w którym zakres i poziom zaspokojenia potrzeb wyznacza granica, poniżej której występuje biologiczne zagrożenie życia i rozwoju psychofizycznego człowieka. W koszyku minimum egzystencji znajdują się: żywność, odzież chroniąca przed zimnem, bielizna i obuwie, dach nad głową, edukacja dzieci (książki i artykuły związane z realizacją powszechnego obowiązku szkolnego), elementarna higiena i dostęp do elementarnej pomocy leczniczej 3 główne grupy przyczyn powstawania ubóstwa: • osobowe, niezależne od jednostki, czy grupy: np. kalectwo, fizyczna, bądź umysłowa niepełnosprawność, długotrwała obłożna choroba, podeszły wiek. • subiektywne, zależne od jednostki/grupy: będą to konkretne postawy, czy cechy charakterologiczne, które reprezentuje dana jednostka znajdująca się w sytuacji ubóstwa. • przyczyny obiektywne, istniejące niezależnie od woli jednostki/grupy Przyczyny powstawania w społeczeństwie kwestii ubóstwa wg B.R.Schillera: • Teoria skażonych charakterów [ubóstwo jako naturalny rezultat indywidualnych defektów] • Teoria ograniczonych możliwości [ubożenie społeczeństwa jako rezultat sił pozostających poza kontrolą jednostki] • Teoria Wielkiego Brata [winny powstawaniu kwestii ubóstwa jest rząd, niszczący bodźce do umacniania ekonomicznej niezależności rodziny] Walka z ubóstwem powinna opierać się na trzech kierunkach aktywności społecznej : 1. Kształcenie zawodowe i edukacja ustawiczna (ciągłe kształcenie, które może dać człowiekowi pewną możliwość elastyczności na rynku pracy może wpływać na zmniejszenie bezrobocia, czyli tego głównego czynnika powodującego bezrobocie) 2. gwarantowane najniższe dochody (takie dochody miałyby wystarczyć na zaspokojenie elementarnych potrzeb człowieka) 3. poradnictwo socjalne, świadczone na rzecz ubogich 8 celów mających zmniejszyć skalę ubóstwa panującego w krajach rozwijających się (zgodnie z Deklaracją Milenijną przyjętą podczas szczytu Narodów Zjednoczonych w 2000 r.) 1. Wyeliminować skrajne ubóstwo i głód 2. Zapewnić powszechne nauczanie na poziomie podstawowym 3. Promować równość płci i awans społeczny kobiet 4. Ograniczyć umieralność dzieci 5. Poprawić opiekę zdrowotną nad matkami: 6. Ograniczyć rozprzestrzenianie się HIV/AIDS, malarii i innych chorób zakaźnych: 7. Zapewnić ochronę środowiska naturalnego: 8. Stworzyć globalne partnerskie porozumienie na rzecz rozwoju ZATRUDNIENIE I BEZROBOCIE Powszechna Deklaracja Praw Człowieka uchwalona 10 XII 1948 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ Paragraf XXIII 1. Każdy człowiek ma prawo do pracy, do odpowiednich i zadowalających warunków pracy oraz ochrony przed bezrobociem. 2. Każdy człowiek bez względu na jakiekolwiek różnice ma prawo do równej płacy za równą pracę. 3. Każdy pracujący ma prawo do odpowiedniego i zadowalającego wynagrodzenia, zapewniającego jemu i jego rodzinie egzystencję odpowiadającą godności ludzkiej i uzupełnianego w razie potrzeby innymi środkami pomocy społecznej. Polityka zatrudnienia oznacza działalność polegającą na tworzeniu i realizacji programu rozwoju potrzebnej liczby miejsc pracy, zapewniającego wykorzystanie istniejących zasobów pracy zgodnie z zasadą racjonalności gospodarowania oraz zasadą wolności wyboru pracy. Skuteczna polityka zatrudnienia zajmuje się następującymi zagadnieniami: • ustawodawstwo pracy i przepisy regulujące funkcjonowanie rynku pracy, przeciwdziałanie bezrobociu (określenie jego rodzajów i przyczyn, wielkości, struktury, a także metod likwidacji), • struktura zatrudnienia (zatrudnianie młodocianych, kobiet, absolwentów, ludzi starszych, niepełnosprawnych, cudzoziemców), • sterowanie rynkiem pracy, • poradnictwo zawodowe, • przekwalifikowanie zawodowe. bezrobotny osoba niezatrudniona, zdolna i gotowa do pracy, nie ucząca się w szkole dziennej, zarejestrowana we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli jednocześnie: ukończyła 18 lat (z wyjątkiem młodocianych absolwentów) i nie przekroczyła 60/65 roku życia, nie nabyła praw do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, wychowawczego, nie jest właścicielem lub nie posiada nieruchomości rolnej powyżej 2 ha przeliczeniowych. RODZAJE BEZROBOCIA • strukturalne • koniunkturalne • powszechne, regionalne, lokalne, • jawne lub utajone (ukryte), • frykcyjne • technologiczne • krótkookresowe, średniookresowe, długookresowe • chroniczne PASYWNE ŚRODKI PRZECIWDZIAŁANIA BEZROBOCIU: zmniejszają presję osób poszukujących pracy poprzez podział istniejących miejsc pracy między większą liczbę ludzi poprzez następujące mechanizmy regulacji bezrobocia - dzielenie miejsc pracy (job sharing) - dzielenie czasu pracy (work sharing) zmniejszają podaż pracy przez dezaktywację zawodową pewnej części potencjalnej siły roboczej poprzez następujące mechanizmy regulacji bezrobocia: - wydłużanie okresu obowiązkowej nauki szkolnej - skrócenie wieku emerytalnego _______________________________________________ Instrumenty związane z pasywną polityką rynku pracy: zasiłki dla bezrobotnych wraz ze składkami na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne itp., jednorazowe odprawy dla odchodzących z pracy, opiekę społeczną i jej świadczenia mające na celu zabezpieczenie egzystencji osobom bezrobotnym, zasiłki przedemerytalne, świadczenia przedemerytalne. AKTYWNA POLITYKA PRZECIWDZIAŁANIA BEZROBOCIU • pośrednictwo pracy • poradnictwo zawodowe, • inicjowanie i finansowanie szkoleń i przekwalifikowywania • prace interwencyjne • uruchamianie robót publicznych, • pożyczki dla bezrobotnych na otwieranie działalności gospodarczej • pożyczki dla pracodawców na tworzenie nowych miejsc pracy • inicjowanie i wspieranie działalności klubów pracy. BEZDOMNOŚĆ względnie trwały stan, w którym jednostka, rodzina lub część jej członków formalnie lub faktycznie została pozbawiona lub sama zrezygnowała z możliwości korzystania z posiadanego lokalu mieszkalnego, gwarantującego zabezpieczenie potrzeb materialnych i psychicznych jednostki i aktualnie pozostaje pod stałą lub czasową opieką wybranej placówki świadczącej pomoc na rzecz bezdomnych lub znajduje doraźne schronienie we własnym zakresie w lokalach nie przeznaczonych do zamieszkania. Regina Giermakowska BEZDOMNOŚĆ jest to sytuacja osób, które w danym czasie nie posiadają i własnym staraniem nie są w stanie zapewnić sobie takiego schronienia, które mogliby uważać za swoje i które spełniałoby minimalne warunki pozwalające uznać je za pomieszczenie mieszkalne. Andrzej Przymeński BEZDOMNOŚĆ, to zjawisko społeczne polegające na braku domu lub miejsca stałego pobytu gwarantującego jednostce lub rodzinie poczucie bezpieczeństwa, zapewniającego schronienie przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb na poziomie uznawanym w danym społeczeństwie za wystarczający. Leszek Stankiewicz Według Bogny Bartosz i Elżbiety Błażej zjawisko bezdomności spowodowane jest następującymi czynnikami: 1. społecznymi: sytuacja społeczno-ekonomiczna, której efektem jest wzrost bezrobocia, postępujące likwidacje hoteli robotniczych, brak miejsca w szpitalach, zakładach opiekuńczych, brak opieki nad wychowankami domów dziecka po ukończeniu 18 roku życia i niezapewnienie im mieszkania, brak ośrodków dla zakażonych wirusem HIV; 3. związanymi z patologiami i chorobami: alkoholizm, przestępczość, odrzucenie lub brak opieki ze strony najbliższych, rozwód lub trwały rozpad innych więzi formalnych i nieformalnych, w przypadku kobiet z dziećmi - alkoholizm lub psychopatia męża; natury psychologicznej: świadomy wybór sposobu życia i odmiennego systemu wartości; 4. natury prawnej: od 1 kwietnia 1995 roku ustawa dająca możliwości eksmitowania lokatora za długi i zaległości w opłatach czynszu. Wg Reginy Giermakowskiej przyczyny powstawania bezdomności można ująć w 4 grupy czynników: • czynniki materialne związane z niemożnością wywiązania się ze zobowiązań finansowych (brak pieniędzy na opłacenie czynszu, mediów, rosnące zadłużenie) • czynniki rodzinne (zaburzone relacje między członkami rodziny, przemoc fizyczna i psychiczna w rodzinie) • czynniki osobiste (uzależnienia, kłopoty ze zdrowiem fizycznym i psychicznym, brak życiowej zaradności, niski poziom wykształcenia i brak kwalifikacji zawodowych) • czynniki instytucjonalne (likwidacja hoteli robotniczych, brak tanich mieszkań, niedostateczna liczba instytucji wspierających ludzi ubogich i niesamodzielnych, brak wsparcia dla wychowanków domów dziecka, pensjonariuszy zakładów karnych) Pomoc na rzecz bezdomnych świadczona przez gminę: • przyznanie schronienia i niezbędnego ubrania (odpowiedniego do pory roku), • otrzymanie bielizny, odzieży i obuwia, • jeden gorący posiłek dziennie, • interwencję kryzysową, pomoc socjalną, poradnictwo specjalistyczne, • sprawienie pogrzebu, • wypłatę zasiłku stałego, • wypłatę renty socjalnej, • wypłatę zasiłku okresowego z pomocy społecznej, • wypłatę zasiłku celowego na pokrycie niezbędnych potrzeb życiowych np. kosztów leków i leczenia, możliwy także w formie biletu kredytowanego • wypłatę zasiłku pieniężnego dla kobiety w ciąży i opiekującej się dzieckiem. ORGANIZACJE POZARZĄDOWE DZIAŁAJĄCE NA RZECZ BEZDOMNYCH: • organizacje i stowarzyszenia kościelne, np. Towarzystwo Pomocy im. Brata Alberta, Wspólnota Katolicka „Chleb Życia”, Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości. Natomiast • organizacje świeckie: MONAR, Ruch na Rzecz Przeciwdziałania Narkomanii, Stowarzyszenie Solidarności wobec AIDS (wspólnie z Ministerstwem Zdrowia), Stowarzyszenie Pomocy Bezdomnym Starość Przyczyny wzrostu udziału ludzi starych w ogólnej liczbie ludności: • spadek liczby urodzeń • wydłużenie przeciętnego czasu życia • obniżanie się wskaźnika umieralności niemowląt • poziom zamożności społeczeństwa, • lansowany model rodziny, • aktywność zawodowa kobiet, • poziom opieki społecznej i ochrony zdrowia. POLITYKA SPOŁECZNA WOBEC LUDZI STARSZYCH: system realizowanych w jej ramach działań, mających na celu wszechstronną kompensację malejących z wiekiem możliwości samodzielnego zaspokajania potrzeb, integrację z lokalną społecznością oraz przygotowanie do starości. /Piotr Błędowski/ działalność różnych podmiotów, której celem jest zaspokajanie potrzeb tej zbiorowości oraz kształtowanie odpowiednich relacji między starszym pokoleniem a młodszymi generacjami – drogą ograniczania uzależnienia starszych od młodszych, likwidacji różnych form wykluczenia ludzi starych oraz kształtowania stosunków międzypokoleniowej solidarności. /Barbara Szatur – Jaworska/ Periodyzacja fazy starości /wg Kazimierza Dzienio/ 4 okresy starości: - 60-69 lat – wiek początkowej starości, - 70-74 lata – wiek przejściowy między początkową starością a wiekiem ograniczonej sprawności fizycznej i umysłowej, - 75-84 lata – wiek zaawansowanej starości, - 85 lat i więcej – niedołężna starość. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) 3 zasadnicze etapy starości: • od 60 – 75 r. ż. – wiek podeszły ( tzw. wczesna starość); • od 75 – 90 r. ż. – wiek starczy ( tzw. późna starość) • 90 r. ż. i powyżej – wiek sędziwy ( tzw. długowieczność). Instytucje polityki społ. działające w obszarze wsparcia osób starszych: • MINISTERSTWO PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ • MINISTERSTWO ZDROWIA • OŚRODKI POMOCY SPOŁECZNEJ • DZIENNE DOMY POBYTU • DOMY POMOCY SPOŁECZNEJ Inne instytucje wspierające osoby w podeszłym wieku: - DOMY POGODNEJ JESIENI, - PENSJONATY DLA STARSZYCH OSÓB, - SCHRONISKA, - NOCLEGOWNIE DLA BEZDOMNYCH, - JADŁODAJNIE DLA UBOGICH. - HOSPICJA UNIWERSYTETY TRZECIEGO WIEKU, KLUBY SENIORA, KOŁA ZAINTERESOWAŃ… Koncepcja zabezpieczenia społecznego • powstała w wyniku doświadczeń wielkiego kryzysu gospodarczego lat 30-tych i II wojny światowej • została sformułowana pod wpływem idei ,,wolności od niedostatku” ujętej w raporcie Williama H.Beveridgea opublikowanym w Anglii 20 listopada 1942 roku. raport Beveridgea cel – określenie wizji nowego ładu społecznego, który cechować miała eliminacja z życia społecznego przejawów nędzy i niedostatku. Przyczyny niedostatku: - zdarzenia losowe powodujące utratę możliwości zarobkowania - nadmierne obciążenia rodzinne w relacji do osiąganych dochodów Konkluzje raportu: konieczność skoncentrowania uwagi na rozwoju: - powszechnego systemu świadczeń społecznych zastępujących utracony zarobek (jego podstawę stanowić miały ubezpieczenia społeczne) - powszechna służba zdrowia - system świadczeń uzupełniających dochody rodzin wielodzietnych Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (uchwalona przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 10.12.1948 r.) art. 22 i 25 każda jednostka ludzka ma, jako członek społeczeństwa, prawo do zabezpieczenia społecznego zarówno w razie wystąpienia obejmowanych dotychczas ubezpieczeniem ryzyka: choroby, inwalidztwa, starości, wdowieństwa czy sieroctwa, jak również we wszystkich innych przypadkach utraty środków utrzymania z przyczyn niezależnych od woli danej jednostki ROZWINIĘCIE KONCEPCJI ZABEZPIECZENIA SPOŁ.: - konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy (szczególnie konwencja nr 102 z 1962 roku o minimalnych normach zabezpieczenia społecznego, konwencja nr 118 z 1962 r. w sprawie równego traktowania obywateli własnych i cudzoziemców w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, konwencja nr 130 z 1969 r. dot. pomocy leczniczej i zasiłków chorobowych. ZABEZPIECZENIE SPOŁECZNE – system świadczeń, do którego obywatele mają prawo lub z których mają możliwość korzystania w okolicznościach i na warunkach określonych odpowiednimi przepisami [Rajkiewicz] - całokształt środków i działania instytucji publicznych, za pomocą których społeczeństwo stara się zabezpieczyć swych obywateli przed niezawinionym przez nich niedostatkiem, przed groźbą niemożności zaspokojenia podstawowych społecznie uznanych za ważne potrzeb [Piotrowski] - rezultat osiągnięty za pomocą całego szeregu kompleksowych i uwieńczonych powodzeniem przedsięwzięć publicznych mających na celu ochronę ludności (lub jej dużych grup) przed niedostatkiem środków materialnych, który w razie braku takich przedsięwzięć mógłby być spowodowany utratą dochodów w razie choroby, bezrobocia, inwalidztwa, starości lub zgonu oraz przedsięwzięć zapewniających dostęp do opieki zdrowotnej w razie potrzeby i pomagających rodzinom wychowującym małe dzieci. [MOP] Do systemu zabezpieczenia społecznego zalicza się: • ubezpieczenia społeczne • ubezpieczenia gospodarcze (osobowe i majątkowe ludności) • pomoc społeczna • uzupełniające świadczenia socjalne • rehabilitację osób niepełnosprawnych • ochronę zdrowia Poszczególne dziedziny zabezpieczenia społecznego łączy wspólne zadanie udzielania świadczeń zapewniających jednostce ludzkiej poczucie bezpieczeństwa socjalnego w wielu okolicznościach życiowych, jak np.: • urodzenie i wychowanie dziecka • zagrożenie czy utrata zdrowia • zdarzenia losowe • niezawinione pogorszenie sytuacji materialnej • utrata możliwości zarobkowania • wygasanie dochodów z pracy • bezradność W teorii zabezpieczenia społecznego wyróżnia się 3 TECHNIKI administracyjno – finansowe (wyodrębnione ze względu na metody finansowania oraz prawa i obowiązki podmiotów uprawnionych i zobowiązanych do świadczeń): • ubezpieczeniową (gdy jest opłacana składka na rzecz instytucji ubezpieczeniowej, stanowiąca podstawę pokrywania świadczenia) • zaopatrzeniową (gdy występują uprawnienia do świadczeń ze strony państwa, ale bez opłacania składek) • opiekuńczą (odnosi się do jednostek, które nie mają uprawnień ubezpieczeniowych lub zaopatrzeniowych, ale znajdują się w sytuacji wymagającej udzielenia pomocy; może ona nastąpić ze środków budżetowych państwa czy samorządu terytorialnego, fundacji, organizacji wyznaniowej, społecznej, środków zakładów pracy, lub z ofiarnością społeczeństwa. UBEZPIECZENIE – urządzenie chroniące przed skutkami wypadków losowych, przez które rozumie się zdarzenia przyszłe i niepewne spowodowane działaniem przyrody lub świadomym bądź nieświadomym działaniem człowieka. Podstawowe elementy ubezpieczenia: - składka - fundusz - określone ryzyko losowe - szkoda - kompensata szkody Podstawowa idea ubezpieczenia: podział ryzyka zagrażającego poszczególnej jednostce pomiędzy możliwie liczne grono osób narażonych na takie samo ryzyko UBEZPIECZENIA: • gospodarcze (majątkowe – ubezpieczenia szkody i osobowe – ubezpieczenia sumy) • społeczne Ubezpieczenia majątkowe obejmują: - mienie - odpowiedzialność cywilną Ubezpieczenia osobowe dotyczą: - śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią określonego wieku (ubezpieczenia na życie) - uszkodzenia ciała - rozstroju zdrowia - śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku (ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków) Ubezpieczenia gospodarcze mogą być uregulowane, jako: - obowiązkowe, powstające z mocy prawa i oparte na przymusie - dobrowolne, mające podstawę w umowie stron UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE: system zagwarantowanych ustawowo i związanych z pracą świadczeń o charakterze roszczeniowym, pokrywających potrzeby wywołane przez zdarzenia losowe lub inne zrównane z nimi zdarzenia, spełnianych przez zobowiązane do tego instytucje oraz finansowanych na zasadzie bezpośredniego lub pośredniego rozłożenia ciężaru tych świadczeń, w całości lub co najmniej w poważnej mierze, na zbiorowość osób do nich uprawnionych. [W.Szubert] Konstytutywne cechy współczesnego ubezpieczenia społecznego: 1. związek z pracą 2. przymusowość 3. automatyzm stosunku ubezpieczeniowego 4. wzajemność ochrony ubezpieczeniowej 5. roszczeniowość świadczeń 6. formalizm i schematyzm 7. niekomercyjność 8. samorządność Zakres podmiotowy ubezpieczenia społecznego Ubezpieczenie społeczne pracowników i osób zrównanych w zakresie prawa do świadczeń z pracownikami oraz ich rodzin Ubezpieczenie społeczne niepracowniczych grup zawodowych: - rolników - osób prowadzących działalność gospodarczą - osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia - twórców - duchownych Ubezpieczenia społeczne zapoczątkowane zostały przez niemieckie ustawy, których inicjatorem był kanclerz Otto von Bismarck: • z 1883 r. o ubezpieczeniu na wypadek choroby, • z 1884 r. o ubezpieczeniu od wypadków w zatrudnieniu, • z 1889 r. o ubezpieczeniu rentowym na starość i na wypadek inwalidztwa W Polsce ubezpieczenia społeczne zapoczątkował • dekret Naczelnika Państwa z 11.08.1919r. o obowiązkowym ubezpieczeniu na wypadek choroby Kolejne ważne akty prawne wydane w okresie międzywojennym: • ustawa z 18.07.1924 r. o ubezpieczeniu na wypadek bezrobocia • rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 24.11.1927 r. o ubezpieczeniu społecznym pracowników umysłowych • ustawa z dnia 28.03.1933 r. o ubezpieczeniu społecznym • ustawa z 28.07.1939 r. o sądach ubezpieczeń społecznych ŚWIADCZENIA Z UBEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO: • PIENIĘŻNE jednorazowe: zasiłki porodowe zasiłki pogrzebowe krótkoterminowe zasiłki chorobowe zasiłki macierzyńskie zasiłki opiekuńcze zasiłki wychowawcze zasiłki wyrównawcze świadczenia rehabilitacyjne długoterminowe emerytury renty z tytułu niezdolności do pracy renty rodzinne • W NATURZE świadczenia lecznicze, położnicze i rehabilitacyjne zaopatrzenie w leki i artykuły sanitarne zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne, protezy i środki pomocnicze Działy ubezpieczenia społecznego (wg kryterium przedmiotu ochrony ubezpieczeniowej): - ubezpieczenie na wypadek choroby i macierzyństwa - ubezpieczenie od następstw wypadków przy pracy i chorób zawodowych - ubezpieczenie emerytalno - rentowe Organy realizujące sprawy zw. z ubezpieczeniem społecznym Ubezpieczeń ich podstawowe zadania: • Zakład Ubezpieczeń Społecznych • Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego ustalanie obowiązku ubezpieczenia gromadzenie składek na ubezpieczenie przyznawanie i wypłacanie należnych świadczeń przysługujących przysługujących ramach poszczególnych systemów ubezpieczenia społecznego realizacja prewencji ubezpieczeniowej i rehabilitacji leczniczej Sytuacje socjalne objęte ochroną Ubezpieczenie społeczne Zabezpieczenie społeczne Wskutek zdarzenia losowego (ryzyka ubezpieczeniowego) następuje utrata lub upośledzenie zdolności do pracy i związane z tym ograniczenie możliwości zarobkowania Pomoc społeczna Faktyczne zagrożenie bytu jednostki lub rodziny w wymiarze egzystencjalnym, bądź też obniżenie jakości ich życia poniżej uznanego w danym społeczeństwie minimum cywilizacyjnego Typy działalności pomocy społecznej i świadczeń: • pomoc środowiskowa (realizowana w środowisku zamieszkania świadczeniobiorcy) • pomoc instytucjonalna / zakładowa (świadczona w oderwaniu od jego dotychczasowego miejsca zamieszkania) Formy pomocy: pieniężna rzeczowa usługowa system emerytalny ogół rozwiązań instytucjonalnych, zmierzających poprzez ustalenie zasad: • gromadzenia środków emerytalnych, • powstawania uprawnień i kapitałów emerytalnych • wypłat świadczeń emerytalnych do zapewnienia uczestnikom systemu na okres starości odpowiednich dochodów ubezpieczeń postaci pieniężnych świadczeń emerytalnych Zasady finansowania systemów emerytalnych: • Repartycyjne (oparte na zobowiązaniach międzypokoleniowych) • Kapitałowe (oparte na systematycznych wpłatach składek do funduszy emerytalnych, których zadaniem jest pomnażanie gromadzonych środków emerytalnych poprzez inwestycje finansowe) Wymiar składki na bazowe ubezpieczenie emerytalne w % ubezpieczenie Filary I + II Filar I Filar II Ubezpieczenia emerytalne 19,52 12,22 7,30 Ubezpieczenie rentowe 13 13 X Ubezpieczenie chorobowe 2,45 2,45 X Ubezpieczenie wypadkowe 1,62 1,62 X Składki razem 36,59 29,29 7,30 (OGRANICZENIA) OFE może angażować: • do 7.5 proc. aktywów - w świadectwa rekompensacyjne dla budżetówki i emerytów • do 20 proc. aktywów - w depozyty bankowe i bankowe papiery wartościowe • do 40 proc. aktywów - w akcje spółek notowanych na giełdzie • do 10 proc. aktywów - w akcje spółek notowanych na CeTO lub spółek nie notowanych na giełdzie, ale dopuszczonych do publicznego obrotu • do 10 proc. aktywów - w akcje Narodowych Funduszy Inwestycyjnych • do 10 proc. aktywów - w certyfikaty inwestycyjne, emitowane przez fundusze inwestycyjne • do 15 proc. aktywów - w jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych • do 15 proc. aktywów - w obligacje komunalne dopuszczone do publicznego obrotu • do 5 proc. aktywów - w obligacje komunalne nie dopuszczone do publicznego obrotu • do 10 proc. aktywów - w obligacje całkowicie zabezpieczone, emitowane przez inne podmioty i dopuszczone do publicznego obrotu. Jeśli te papiery nie znalazły się w publicznym obrocie, próg wynosi tylko 5 proc. • do 5 proc. aktywów - w obligacje przedsiębiorstw, których akcje są notowane na giełdzie • bez ograniczeń fundusze mogą inwestować w bezpieczne obligacje skarbu państwa. Kontrolę nad funduszami sprawuje Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (KNUiFE) została utworzona 1 kwietnia 2002 r. jako centralny organ administracji rządowej. (Komisja przejęła zadania Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń oraz Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi). Realizację ustawowych zadań Komisji zapewnia Urząd Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych. Warunki, jakie muszą spełniać PPE: • równy dostęp do uczestnictwa w programie dla wszystkich pracowników, spełniających określone przez pracodawcę kryteria • umożliwienie przystąpienia do programu co najmniej połowie pracowników • wpłata na osobę nie może przekroczyć 7 procent średniego dochodu osób uczestniczących w programie • wypłata świadczenia nie może nastąpić przed ukończeniem przez ubezpieczonego 60 roku życia ZDROWIE: To nie tylko brak choroby, ale także pełnia fizycznego, psychicznego i społecznego dobrostanu jednostki ludzkiej i jej zdolność przystosowania się do zmieniających się warunków otaczającego środowiska. [Światowa Organizacja Zdrowia – 1948 r.] OCHRONA ZDROWIA: Zorganizowana działalność, której celem jest utrzymanie w dobrym stanie zdrowia człowieka w środowisku, w którym rozwija się, żyje i pracuje oraz zapobieganie chorobom i ich leczenie, przedłużanie życia, poprawa stanu zdrowia psychicznego i fizycznego, szerzenie oświaty sanitarnej, organizowanie opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. Publiczna ochrona zdrowia zmierza do: - zapobiegania chorobom - przedłużania życia - rozwoju zdrowia i zwiększenia sprawności PROMOCJA ZDROWIA: sztuka interweniowania w systemy społeczne i zachęcania do ich przekształcania w środowiska zdrowe. Koncepcja promocji zdrowia zakłada oddziaływanie na zachowania, styl życia i otoczenie człowieka, a także szeroko pojęte uwarunkowania zdrowia w celu poprawy i utrzymania zdrowia społeczeństwa. POLITYKA OCHRONY ZDROWIA: przyjęta przez państwo koncepcja ochrony zdrowia obywateli, której wyrazem jest system zorganizowanych działań, urządzeń, instytucji i norm prawnych służących zdrowiu społeczeństwa. POLITYKA ZDROWOTNA: Jest to dający się wyodrębnić proces intencjonalnie wywołanych zdarzeń odnoszących siędo spraw zdrowia w skali ponadjednostkowej, w którym to procesie obecne są rozstrzygnięcia o charakterze władczym. Elementami tego procesu mogą być decyzje o podjęciu i decyzje o niepodejmowaniu działań, działania podjęte i zrealizowane oraz działania nie podjęte i zaniechane. Jego elementami mogą być także tezy ideologiczne i sądy wartościujące, które ukierunkowują i uzasadniają decyzje, czy też aktywny lub bierny stosunek do problemu. Uwarunkowania polityki zdrowotnej: • uwarunkowania polityczne • uwarunkowania ekonomiczne • uwarunkowania demograficzne i zdrowotne 3 filary Welfar State: - pełne zatrudnienie - zabezpieczenie społeczne wszystkich obywateli - powszechna, publiczna i bezpłatna służba zdrowia 2 WYMIARY ZDROWIA: INDYWIDUALNY I SPOŁECZNY wymiar indywidualny - podstawowa wartość w życiu człowieka |